Starożytna Aptera

Starożytna Aptera było jednym z najważniejszych i najpotężniejszych miast-państw zachodniej Krety. Jego ruiny można zobaczyć na skalistym wzgórzu, które dominuje w krajobrazie na południowy wschód od Souda zatoki, nad drogą krajową, która łączy Chania do Heraklion (16 kilometrów od Chanii). Znaczący rozmiar obszaru pokrytego tymi ruinami wskazuje na potęgę, którą Aptera w szczytowym momencie.

Według jednej z opowieści miasto zostało nazwane na cześć mitologicznego króla Pteras lub Apterasktóry, jak głosi legenda, był tym, który zbudował świątynia Apolla na Delphi, in 1800 BC. According to another version of the story, the town owes its name to the Sirens, who lost their wings because of their grief, when they were defeated by the Muses in a contest. The ancient Greek word “ptero” meaning “pióropusz” gives us “aptero” or “bezskrzydły“. Without their wings, the Sirens fell into the sea and were transformed into the little islands now known as Lefkesktóre można zobaczyć w zatoce Souda.

Doskonała, naturalnie ufortyfikowana lokalizacja miasta okazała się idealna i przyczyniła się do tego, że stało się ono najważniejszym ośrodkiem handlowym i politycznym zachodniej Krety. Aptera kontrolowała aktywność morską w zatoce Souda poprzez swoje dwa porty, Minoa (obecnie Marathi) i Kissamos (poniżej Kalami wioska). Miasto było chronione przez rozległe mury cyklopowe.

Okupacja tego obszaru rozpoczęła się w czasach przedhellenistycznych i trwała aż do pierwszego okresu bizantyjskiego. Miasto osiągnęło swój szczyt w epoce hellenistycznej (IV-III wiek p.n.e.), kiedy to wybiło własną walutę.

W tym okresie Aptera była jednym z najważniejszych i najbogatszych ośrodków morskich, handlowych i produkcyjnych na Krecie. Odkryte znaleziska archeologiczne pokazują, że miasto posiadało między innymi niezwykłe warsztaty produkujące broń. Uważa się, że jego statki przewoziły lokalne towary do południowych Włoch (Magna Graecia), to other cities of the Hellenic world and to the East, thus accumulating riches. In the Roman period, Aptera’s importance diminished and its economy became agricultural. During the Byzantine years, it was still inhabited, and was a diocese, regardless of the fact that it had lost much of its former might. An earthquake in the 7th century, and the attacks of the Saracen pirates, a little later, put a final end to its existence, approximately between 820 and 830 AD.

W późniejszych latach Klasztor Agios Ioannis Theologos (Jana Teologa) został założony na miejscu starożytnego miasta i działał do lat 60. XX wieku; po raz pierwszy został wspomniany w oficjalnych dokumentach w 1181 roku. Twierdza, którą można zobaczyć na północny zachód od stanowiska archeologicznego, została zbudowana podczas okupacji tureckiej.

Stanowisko archeologiczne jest obecnie otwarte dla zwiedzających, a ruiny miasta ukazują jego dawną wielkość i potęgę. Wspaniałe rzymskie sklepione cysterny, które nadal są w doskonałym stanie, dominują nad tym miejscem. Cysterny były niegdyś używane do zaopatrywania w wodę prywatnych i publicznych łaźni (znajdujących się nieco na zachód).

Aptera was surrounded by Cyclopean walls, which extended around the rocky plateau on which the city was built. Part of the walls survives today (more than 4 kilometres in length). A small temple, a large private house with a colonnaded courtyard, a necropolis with hewn tombs (located west of Aptéra) and a theatre have been unearthed. From the theatre, the auditorium (koilon = seating area), the orchestra and the first rows of seats have been revealed.

Klasztor Agios Ioannis Theologos można również zobaczyć, częściowo odrestaurowany, w środku stanowiska archeologicznego. Na północny zachód od klasztoru znajduje się turecka twierdza, w której mieści się wydarzenia kulturalne każdego lata.

Godziny odwiedzin/informacje

Środa-niedziela: 08:00-18:30

Monday – closed

*Godziny otwarcia mogą ulec zmianie.