Oude Aptera

Oude Aptera was een van de belangrijkste en machtigste stadstaten van West-Kreta. De ruïnes zijn te zien op de rotsachtige heuvel die het landschap ten zuidoosten van Kreta domineert. Souda baai, boven de nationale weg die Chania naar Heraklion (16 kilometer van Chania). De opmerkelijke omvang van het gebied dat door deze ruïnes wordt bedekt, is tekenend voor de macht die Aptera had tijdens zijn hoogtepunt.

Volgens een verhaal is de stad vernoemd naar de mythologische koning Pteras of Apterasdie, volgens de legende, degene was die de tempel van Apollo op Delphi, in 1800 BC. According to another version of the story, the town owes its name to the Sirens, who lost their wings because of their grief, when they were defeated by the Muses in a contest. The ancient Greek word “ptero” meaning “pluim” gives us “aptero” or “vleugelloze“. Without their wings, the Sirens fell into the sea and were transformed into the little islands now known as Lefkesdie te zien is in de baai van Souda.

De uitstekende, natuurlijk versterkte ligging van de stad bleek ideaal en droeg ertoe bij dat het het belangrijkste commerciële en politieke centrum van West-Kreta werd. Aptera controleerde de maritieme activiteiten in de baai van Souda door middel van zijn twee havens, Minoa (huidig Marathi) en Kissamos (onder Kalami dorp). De stad werd beschermd door uitgebreide Cyclopische muren.

De bezetting van het gebied begon in de pre-Helleense jaren en ging door tot de Eerste Byzantijnse periode. De stad bereikte haar hoogtepunt tijdens het Hellenistische tijdperk (4e-3e eeuw v.Chr.) toen ze haar eigen munteenheid sloeg.

Tijdens deze periode was Aptera een van de belangrijkste en rijkste maritieme, handels- en productiecentra van Kreta. Archeologische vondsten tonen aan dat de stad onder andere opmerkelijke werkplaatsen had voor de productie van wapens. Men gelooft dat de schepen lokale goederen naar Zuid-Italië vervoerden (Magna Graecia), to other cities of the Hellenic world and to the East, thus accumulating riches. In the Roman period, Aptera’s importance diminished and its economy became agricultural. During the Byzantine years, it was still inhabited, and was a diocese, regardless of the fact that it had lost much of its former might. An earthquake in the 7th century, and the attacks of the Saracen pirates, a little later, put a final end to its existence, approximately between 820 and 830 AD.

In latere jaren werd de Klooster van Agios Ioannis Theologos (Johannes de Theoloog) werd opgericht op de plaats van de oude stad en functioneerde tot de jaren 1960; het werd voor het eerst genoemd in officiële documenten in 1181. Het fort dat ten noordwesten van de archeologische site te zien is, werd gebouwd tijdens de Turkse bezetting.

De archeologische site is tegenwoordig open voor bezoekers en de ruïnes van de stad onthullen haar vroegere grootsheid en macht. De prachtige Romeinse gewelfde cisternen, die nog steeds in uitstekende staat verkeren, domineren de site. De cisternen werden ooit gebruikt om de privé- en openbare baden (iets westelijker gelegen) van water te voorzien.

Aptera was surrounded by Cyclopean walls, which extended around the rocky plateau on which the city was built. Part of the walls survives today (more than 4 kilometres in length). A small temple, a large private house with a colonnaded courtyard, a necropolis with hewn tombs (located west of Aptéra) and a theatre have been unearthed. From the theatre, the auditorium (koilon = seating area), the orchestra and the first rows of seats have been revealed.

Het klooster van Agios Ioannis Theologos is ook te zien, gedeeltelijk gerestaureerd, in het midden van de archeologische site. Ten noordwesten van het klooster ligt een Turks fort, dat onderdak biedt aan culturele evenementen elke zomer.

Bezoekuren/informatie

Woensdag - Zondag: 08:00-18:30 PM

Monday – closed

*Openingstijden onder voorbehoud.