54 Kamares – Zaros

Wioska Kamares na południowym skraju Psiloriti pasmo górskie jest ważnym stanowiskiem archeologicznym. The Jaskinia Kamares położony wyżej w lesie, odkrył wiele znaczących minojskich wyrobów garncarskich. Trasa jest łatwa do pokonania i prowadzi przez południowe zbocze pasma górskiego przez małe kreteńskie wioski drogami gruntowymi i utwardzonymi. Jest idealna do jazdy na rowerze.

Trasa E4 z Kamares do Zaros

Od Kamares (1), podążamy asfaltową, lekko wznoszącą się drogą na wschód; po 2 km wioska Vorizia staje się widoczny. Jeden z wielu wąwozów w południowej części Psiloritis otwiera się po naszej lewej stronie.

Zaczynamy schodzić w dół, aż dotrzemy do pierwszych domów w wiosce (2).

We follow the sign that reads “Varsamonero”, on the first road to the right; we continue on the cement road which passes through the village and reach the foot of the northern side of the low peak of Mesiskli. Następnie jedziemy dalej asfaltową drogą, która przechodzi przez gaje oliwne na zboczu; 3 km po Vorizia, docieramy do zrujnowanego klasztoru Varsamonero (3). Vorizia to historyczna wioska, która została zniszczona podczas II wojny światowej. Obecnie w odrestaurowanym kościele klasztornym znajduje się małe muzeum i wspaniałe freski, które są otwarte dla zwiedzających.

Od Varsamonero, Idziemy dalej na południe po nieutwardzonej drodze i dochodzimy do źródła wody ze studnią. Następnie skręcamy w lewo na pierwszym napotkanym rozwidleniu, przez około 100 m (4). Po lewej stronie drogi widać kapliczkę; od tego miejsca zaczynamy schodzić w dół niskim, zakrzaczonym grzbietem, aż do małego budynku z suchego kamienia. Stąd schodzimy do wyschniętego cieku wodnego, który przekraczamy, a następnie zaczynamy wspinać się u podnóża skalistego zbocza. Po chwili docieramy do płaskiego terenu, na którym znajdują się ruiny osady Nea Vorizia (5) można zobaczyć między zboczem a niektórymi skałami po naszej prawej stronie.

Osada została zbudowana, aby pomieścić mieszkańców Vorizia Po tym, jak wioska została całkowicie zniszczona przez siły niemieckie, nigdy nie była zamieszkana. Jedziemy dalej polną drogą, która przecina główną drogę łączącą Vorizia do Zaros (6), a następnie przechodzi w asfaltową drogę pod górę, która prowadzi do Klasztor Vrontisi (7); we arrive there after 1 km. Southwards, slightly before the courtyard of the monastery, a dirt road which goes towards the south-east begins, parallel to the boundary of the monastery’s garden. We follow it for 200 m and then turn left, eastwards, for another 100 m. At the next crossroads, after 100 m, we continue eastwards, straight on. We ignore a left side road 100 m further down and continue eastwards.

Schodzimy dalej wśród gajów oliwnych, wciąż główną nieutwardzoną drogą, aż po lewej stronie zobaczymy kapliczkę z charakterystyczną sosną na szczycie niskiego wzgórza. Kilka metrów dalej dochodzimy do asfaltowej drogi (8), którą podążamy na wschód. Po około 1,5 km docieramy do Zaros (9).