Panowanie osmańskie

Miasto Heraklion, ostatnia główna twierdza wenecka na Krecie, upadło w 1669 r. po prawdopodobnie najdłuższym oblężeniu w historii. Krwawe walki i powstania przeciwko rządom osmańskim doprowadziły do autonomii Krety w 1898 roku. Okres ten trwał do 1913 r., kiedy to wyspa została zjednoczona z resztą Grecji.

Panowanie osmańskie

Kreta była stale zagrożona inwazją Turków podczas ostatnich dziesięcioleci okupacji weneckiej. Inwazja rozpoczęła się w 1645 r. od ataku na Chanię, kiedy to ponad sześćdziesiąt tysięcy (60 000) tureckich żołnierzy wylądowało w pobliżu miasta. Wkrótce potem Turcy przenieśli się na wschód do kolejnego celu, Rethymno, które upadło rok później. Do 1648 r. cała wyspa znajdowała się pod turecką okupacją, z wyjątkiem Chandaka który wydawał się niezwyciężony dzięki doskonałemu systemowi obrony i twierdza Koule. Niemniej jednak oblężeni Wenecjanie i Kreteńczycy byli w poważnych tarapatach. W tym czasie chrześcijańska Europa pomaga im, a weneckiej flocie udaje się utrzymać otwarty port, dzięki czemu miasto może otrzymywać zaopatrzenie. Jednak bombardowania nie ustają ani w dzień, ani w nocy, podczas gdy akwedukt, który transportuje wodę z Wenecji i Kreteńczyków do Wenecji. Agia Irini – a little south of Knossos – is destroyed. However, the reinforcements and supplies coming from the port keep the defenders of the Castle alive, who managed to counterattack and caused great damage to the enemy. Already in the 18th year of the siege, the Sultan grows frustrated with the situation and recalls his general, beheads him, and appoints in his place the Wielki wezyr Ahmet Kioproulis.

Upadek Candii

Chrześcijanie, zarówno prawosławni, jak i katolicy, są zjednoczeni w stawianiu oporu muzułmańskiemu zagrożeniu. Ale to, czego broń i groźby nie mogą powstrzymać, robią pieniądze. Ahmet Kioproulis rozdaje 700 000 złotych monet i przyciąga wielu chrześcijan na swoją stronę. Wśród nich jest Pułkownik Andreas Barotsisktóry zna szczegółowo wszystkie słabe punkty fortyfikacji Chandakas. Dzięki jego informacjom Osmanowie są w stanie zapewnić sobie strategiczną przewagę i w ten sposób Wielki Zamek (Heraklion), którego oblężenie trwało dwadzieścia jeden lat, upada.

Najdłuższe oblężenie w historii Europy dobiegło końca 27 września 1669 roku. Długotrwała bitwa o miasto kosztowała życie 117 000 Turków oraz 30 000 Greków i Wenecjan.

The fall of the city was followed by extensive material damage. Churches, monasteries and entire villages were ruined, while the roads and fortifications of the island were gradually abandoned. Crete was left with a pile of rubble and a new, and far worse period of slavery began for the island. During this period, many of the islanders fled to escape Ottoman persecution, while thousands more were imprisoned, sold as slaves, or sought refuge in the island’s inaccessible, mountainous areas. The oppression and economic extermination of the Christian population – through the huge taxes imposed – led many of them to renounce their faith and become Muslims. These became known as Turko-Kreteńczycy i często przewyższali samych Turków w fanatyzmie i arogancji. Co więcej, po tureckim podboju na wyspę zaczęła napływać duża liczba osmańskich osadników, którzy z kolei przyczynili się do upadku i zmniejszenia populacji chrześcijańskiej.

The period of Turkish occupation was financially draining for the whole island, mainly due to a lack of trade. The primary crops produced on the island at that time were controlled exclusively by the Turks who used them exclusively to feed their troops. Livestock rearing was also significantly reduced, limited only to mountainous and inaccessible areas to avoid Turkish control. According to their established tactics, the Turks also abolished the social organization and hierarchy that existed in the region. The enslaved population reacted by rallying around their deeply rooted family ties. At the core of this Cetan form of social organization was the couple and around it the family groups of uncles and cousins. Each clan had its own settlement in each village and operated around a compact social group with various familial obligations and duties. Even today if one visits one of the inland villages and asks the inhabitants how many “families” the village has and where they live, one will notice that each village has specific and limited in number “families – clans” and each family shares a small part of a neighborhood in the village.

Życie na osmańskiej Krecie

Kreta był oddzielnym okręgiem (vilayet) należącym do Imperium Osmańskie z siedzibą pashy w Chandakas (Wielki Zamek). Jego kościół, który Wenecjanie włączyli do szeregów Kościół papieskipowrócił do Ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola, z siedzibą w Konstantynopolu. Metropolita Heraklionu i przywrócenie starych diecezji.

The Turcy sprawował władzę, umieszczając w najbardziej zamożnych wioskach każdego regionu Agady. Byli to słynni weterani, okrutni władcy, często bezwzględni w sprawowaniu władzy. Podążając za weneckimi standardami, Turcy mianowali również kreteńskiego administratora w każdej prowincji. Był on autoryzowanym przedstawicielem miejscowej ludności i tym, który miał bezpośredni kontakt z władzą. Agady to settle the various cases. As can be expected, the harsh conditions resulted in continued resistance against Turkish rule. Many young people whose families had suffered in the hands of the Ottomans, fled to the mountains of Crete to avoid persecution and formed guerilla resistance groups. Their activity was marked around sudden raids against the Ottoman rulers, which gave hope to the oppressed Christian population. These young rebels, known as “Chainides”, became the fear and terror of the Turcy.

Rewolucja Daskalogiannisa

Stopniowo ruch oporu na wyspie zaczął się organizować, podobnie jak w innych częściach Grecji, które również znajdowały się pod okupacją osmańską. Ioannis Daskalogiannis poprowadził pierwszą wielką rewolucję na Krecie w 1770 r., która początkowo zakończyła się sukcesem, ale ostatecznie została stłumiona przez Turków. Daskalogiannis Poniósł makabryczną śmierć i został uwieczniony w różnych piosenkach za swoje bohaterskie poświęcenie. Jego imię nosi również międzynarodowy port lotniczy Chania. Po rewolucji nastąpiły zakrojone na szeroką skalę działania i operacje zemsty Osmanów na chrześcijańskiej ludności wyspy. Kreta odegrała również aktywną rolę w greckiej rewolucji 1821 roku. Jednak jej położenie geograficzne nie pomogło, ponieważ została odcięta od reszty Grecji i ostatecznie znalazła się na łasce Paszy Egiptu. Wyspa nie stała się częścią państwa greckiego, założonego w 1832 roku, ale zamiast tego przeszła w ręce Egipcjan, jako nagroda za pomoc udzieloną chwiejącemu się Imperium Osmańskiemu.

Nevertheless, the efforts for independence continued with even greater intensity and determination and in 1866 the “Great Cretan Revolution” broke out on the island, which began with important victories for the revolutionaries. The Ottomans tried to suppress the rebellion and launched a series of barbaric acts of intimidation and retaliation throughout the island against the civilian Christian population. The Holocaust of the Klasztor Arkadi w 1866 roku jest symbolem walki Krety o wolność i niepodległość. Setki kobiet i dzieci oraz duża liczba rebeliantów, którzy odmówili poddania się i poddania się OtomanyRebelianci schronili się w tym klasztorze. Rebelianci wraz ze starcami, kobietami, dziećmi i 1500 żołnierzami osmańskimi zostali pogrzebani pod ruinami klasztoru, gdy został on wysadzony w powietrze przez oblężonych, w akcie poświęcenia, aby uniemożliwić wrogowi schwytanie ich żywcem. Wyspa była w ciągłej gorączce rewolucyjnej aż do 1898 roku, kiedy to po licznych wysiłkach i naciskach, wielkie mocarstwa tamtych czasów (Wielka Brytania, Francja, Włochy oraz Rosja) postanowiła zakończyć kontrolę i okupację Kreta przez Otomany. W 1898 r. Turecki wojska opuściły wyspę i powstało Niezależne Państwo Kreteńskie.