Grote roofvogels op Kreta

Het eiland Kreta is een habitat van een reeks zeldzame soorten en andere grote roofvogels. De bergketens, kloven en de algemene morfologie van het terrein bieden voldoende ruimte en veilige nestplaatsen voor deze vogels. In het algemeen, Kreta Het is een uitstekende bestemming om vogels te kijken, want het verwelkomt zowel grote roofvogels als trekvogels die komen broeden of rusten.

Let’s take a look at some of the large birds of prey you are likely to spot in Crete. 

Lammergier (Gypaetus barbatus)

De lammergier, ook bekend als de Lammergeier is de zeldzaamste gier die in Europa en de rest van de wereld voorkomt. Mediterrane habitat. Hij is de grootste van alle lokale roofvogels en meet van snavel tot staartpunt meer dan 1,10 m, met een spanwijdte van meer dan 2,50 m; hij weegt echter relatief weinig: slechts 5-8 kg, afhankelijk van het mannetje of vrouwtje. Zijn welzijn is een punt van zorg in de EU en het dier wordt beschermd bij Richtlijn 79/409/EEG (bijlage 1). Hij staat ook op de lijst van met uitsterven bedreigde soorten in de Europese en Griekse rode databoeken van bedreigde gewervelde dieren.

Crete hosts – at the present – the only viable population in Greece – with only 4 breeding pairs, and a population of no more than 25. The decline of the species has been dramatic over the last two decades, and especially since the late 1990s. The bird population is spread throughout the Cretan mountain ranges (13 known domains), but excluding the 4 breeding pairs, all are unattached and solitary. Kokalas (meaning “bones”) is the name given to the species locally; a fitting name as it primarily consumes only bones. The average territory size is some 350 sq. km, within which each bird seeks its daily rations. The nests are located high, between 350-1500 m in elevation, always in small caves in vertical cliff-faces.

Vale gier (Gyps fulvus)

De vale gier is een andere grote roofvogel die in de Kretenzische bergen voorkomt. De bergen bieden een belangrijk ecosysteem en een grote voedselvoorraad. U kunt er grote concentraties (tot 40 à 50, vooral in de zomer) zien die op zoek zijn naar voedsel. De vogels broeden in kolonies en nestelen in berggebieden waar de zwermen overwinteren. Zo ontsnappen ze aan de slechtste weersomstandigheden en blijven ze toch in de buurt van een voedselbron.

Steenarend (Aquila chrysaetos)

De Kretenzische bergen vormen opnieuw een belangrijke habitat voor de voortplanting en het behoud van de steenarend. Deze vogels staan onder zware druk van de mens; het enige wat de soort in relatief goede conditie houdt is de relatieve overvloed van hun prooi (voornamelijk patrijzen). Ze zijn typisch te vinden in de bredere regio van PsiloritisDe bergketens zijn verdeeld in vier gebieden die ze bewonen, de NE, E, SE en W flanken. Broedparen houden de gebieden E en ZO bezet, terwijl in de andere twee gebieden onvolwassen vogels of solitaire volwassenen worden gezien.

Bonelli’s Eagle (Hieraaetus fasciatus)

Bonelli’s Eagleof Spizaetos of Skarovitsila as it may be called in Crete, is a medium-sized eagle – some 65-72 cm in body length, with a wingspan of 150-180 cm. Though relatively small, it is particularly aggressive, and remarkable for its speed in flight. Adults are black from above, with a white back, when seen from below they are predominantly light-coloured with flecks all over. Bonelli’s eagles inhabit mountainous regions at low to medium levels of altitude (up to 1500 m), preferring warm and rocky terrain with maquis and frygana-soorten vegetatie. In Kretaze worden vaak gevonden in de Asterousia Bergen. Ze nestelen meestal niet in bomen, maar op rotsen; elk paar bouwt meerdere nesten (tot 6) die ze bij toerbeurt gebruiken. Ze voeden zich met kleinere vogels en middelgrote zoogdieren (konijnen, hazen, knaagdieren, patrijzen, duiven enz.), die ze van de grond grijpen. Ongeveer de helft van de Griekse bevolking leeft op de eilanden in de Egeïsche Zee en Kreta. Het wordt beschouwd als een Kwetsbare soorten in de Grieks Rood Gegevensboek. De belangrijkste bedreigingen zijn stroperij, verlies van habitat en overmatig gebruik van pesticiden.

Slechtvalk (Falco peregrinus)

Slechtvalkook bekend als Petritis to the Cretans, is the fastest animal known – and the most powerful of the falcons known in Greece. It can reach speeds of over 300 kph, but some records estimate it closer to 400 kph! The peregrine falcon has a body length of only 35-50 cm and a wingspan of 90-115 cm. Adults are a blue-grey colour, with horizontal stripes on chest and legs; their eyes are yellow. The young are dark brown with grey legs. One of their distinctive features is the black stripes on the side of their head that resemble whiskers or a moustache. In-flight, they can be recognized by the pointed wingtips and short tail.

Hun prooi bestaat meestal uit middelgrote vogels die ze in de lucht pakken door te bukken (een steile verticale aanval van bovenaf); ze kunnen ook kleine zoogdieren en reptielen eten. Ze nestelen op steile hellingen of in bomen.

Slechtvalken zijn zeer gevoelig voor pesticiden en overmatig gebruik heeft geleid tot een afname van de populatie. Daarom is de aanwezigheid (of niet) van slechtvalken een goede indicator voor de gezondheid (of niet) van een ecosysteem.

Eleonora’s Falcon (Falco eleonora)

Eleonora’s Falcon is a migratory falcon, of medium size; they overwinter in East Africa (mainly Madagascar), moving into the Mediterranean in April. Greece holds 80% of the world’s population. It is known as the Mavropetritis (de Zwarte Valk) locally – as well as Koustogerako (geraki = valk), de Sea-Falcon of Varvaki. The body length is only 36-40 cm, with a wingspan of 84-103 cm. It is jet black or black above and has a reddish-brown colour below, with a barred chest. They rarely hunt by themselves, feeding off large insects (eg. beetles) or small birds. It is wont to nest on cliffs in natural cavities or crevices – preferring large islands or uninhabited islets. This is a bird that desires isolation and the security it offers away from humans. Colonies of Mavropetritis in Crete are normally located on the off-shore islets – such as Dia (tegenover Heraklion); aan de oostkant bevinden zich de meeste broedplaatsen. De vogel lijdt onder illegale jacht, toeristische ontwikkeling van kleinere eilanden waar hij broedt, en zoals altijd insecticiden.