Δαίδαλος & Ίκαρος

Ο Λαβύρινθος συμβολίζει το κνωσιακό ανάκτορο με την πολυπλοκότητα του, ενώ στο δημιουργό του, τον σοφό μηχανικό και καλλιτέχνη Δαίδαλο, συμπυκνώνονται τα θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα των Μινωιτών.

Ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος Φεύγοντας ο Θησέας από το νησί πήρε μαζί του και την Αριάδνη. Όταν ο Μίνωας ανακάλυψε το ρόλο του Δαίδαλου στη δραπέτευση των Αθηναίων, έδωσε εντολή να τον ρίξουν στο λαβύρινθο μαζί με το γιο του Ίκαρο. Πατέρας και γιος ήταν καταδικασμένοι να πεθάνουν θαμμένοι ζωντανοί. Η μόνη σωτηρία τους θα ήταν να εγκαταλείψουν το νησί, πράγμα δύσκολο, γιατί ακόμη κι αν κατάφερναν να βγουν από το λαβύρινθο, η θάλασσα ελεγχόταν από το στόλο του βασιλιά.

Το δαιμόνιο μυαλό του Δαίδαλου όμως βρήκε κι αυτή τη φορά την άκρη. Ο Μίνωας μπορεί να ήταν βασιλιάς της στεριάς και της θάλασσας, αλλά δε μπορούσε να ελέγξει τον αέρα. Έφτιαξε φτερά από πούπουλα πουλιών για τον ίδιο και το γιο του και τα στερέωσε στους ώμους τους με κερί και πέταξαν με προορισμό τη Σικελία, όπου θα ήταν ασφαλείς. Στην αρχή ο Ίκαρος θυμόταν τις οδηγίες του πατέρα του και κρατιόταν σ' ένα ασφαλές ύψος.

Δεν άργησε όμως ο νέος να μπει στον πειρασμό να πετάει όλο και πιο ψηλά. Ο Δαίδαλος που πετούσε μπροστά δεν πρόσεξε τον απερίσκεπτο τρόπο πτήσης του γιου του. Το κερί που κρατούσε ενωμένα τα φτερά του Ίκαρου άρχισε να λιώνει και το μοιραίο δεν άργησε να συμβεί.

Ο άτυχος νέος έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Συντριμμένος ο Δαίδαλος συνέχισε την πτήση του πάνω από τη θάλασσα που από τότε ονομάστηκε Ικάριο Πέλαγος, έφτασε στη Σικελία όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του.

Επικοινώνησε μαζί μας

 
 
Εγγραφή στο newsletter!