Η προέλευση

Η ομοιότητα των Μιτάτων τόσο μορφολογικά όσο και τυπολογικά με τους Μινωϊκούς θολωτούς τάφους δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες για την προέλευση των κτισμάτων.

Στην Κρήτη, τα κυκλικά θολωτά κτίσματα διαδόθηκαν πολύ νωρίς. Η υπόθεση της εισαγωγής / πολιτιστικής επιρροής από άλλους λαούς με τους οποίους η Κρήτη διατηρούσε εμπορικές σχέσεις φαίνεται να απορρίπτεται. Ο λόγος είναι ότι η μορφή της κυψελοειδούς θολωτής κατασκευής με το εκφορικό σύστημα, στην περίοδο που συναντιέται σε διαφορετικούς πολιτισμούς της περιοχής της Μεσογείου (δηλαδή το τέλος της 3ης χιλιετηρίδας και αρχές της 2ης), είναι τόσο εξελιγμένη στην Κρήτη που αποδεικνύεται πως υπάρχει η σχετική κατασκευαστική γνώση κατακτημένη μέσα από την εμπειρία.

Εξάλλου την περίοδο που οι διάφοροι λαοί χρησιμοποιούν το πρωτόγονο θολωτό κτίσμα σαν κατοικία, ο Μινωίτης το χρησιμοποιεί για ταφική χρήση, ενώ παράλληλα έχει κάνει ένα τεράστιο ποιοτικό άλμα στην αντίληψή του για το χώρο της επιβιώσεως του και χτίζει ανάκτορα και επαύλεις για κατοικία.

Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου φυσικού περιβάλλοντος το οποίο παρέχει περιορισμένα υλικά και οικονομικά μέσα, είναι φυσικό ότι οι άνθρωποι σε αυτή την περιοχή υιοθέτησαν αυθόρμητα το συγκεκριμένο τρόπο κατασκευής.

Αυτό γίνεται σαφές αν σκεφτεί κανείς ότι για την κατασκευή του Μιτάτου χρησιμοποιείται το ασβεστολιθικό πέτρωμα του σημείου όπου χτίζεται.

Αυτού του τύπου η κατασκευή έχει επίσης το πλεονέκτημα ότι είναι ανθεκτική στο χιόνι και στις θύελλες και είναι εύκολη η συντήρησή της, δεδομένης της ύπαρξης του υλικού επί τόπου. Χωρίς να μπορεί να μιλήσει κανείς με σιγουριά για την προέλευση - διάδοση στην Κρήτη αυτής της μορφής κτισμάτων, είτε πρόκειται για θολωτούς τάφους, είτε για Μιτάτα, ιστορικά φαίνεται να ευσταθεί η άποψη της εντοπιότητας τους εξαιτίας των παραπάνω λόγων.

 

Επικοινώνησε μαζί μας

 
 
Εγγραφή στο newsletter!