Οι Μύθοι της Κρήτης

Πολλοί από τους πιο γοητευτικούς ελληνικούς μύθους έχουν τις απαρχές τους στην Κρήτη. Κατά την περίοδο της άνθισης του Μινωικού πολιτισμού (2000-1450 π.Χ.) η Κρήτη αναδεικνύεται σε κυρίαρχη θαλασσοκράτειρα δύναμη στην Μεσόγειο εξαπλώνοντας και διαδίδοντας τον πρώτο μεγάλο ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Την ίδια περίοδο μέσα στους μινωικούς μύθους ανιχνεύουμε την απαρχή του Ελληνικού Πάνθεου. Ο παλιότερος απ' αυτούς αναφέρεται στην ασυνήθιστη γέννηση του Μεγάλου Πατέρα θεού Δία.

Η Γέννηση του Δία

Ελληνική Μυθολογία, Η Γέννηση του Δία, Δικταίο Άντρο, Αμάλθεια

Σύμφωνα μ' αυτόν, ο Κρόνος, γιος του Ουρανού και της Γαίας, παντρεύεται την αδερφή του Ρέα, η οποία φέρνει στον κόσμο πολλά παιδιά. Επειδή όμως ο Ουρανός του έχει πει ότι θα εκθρονιστεί από κάποιο παιδί του, καταπίνει όλα τα νεογέννητα παιδιά του στην προσπάθειά του ν' αποτρέψει το πεπρωμένο.

   

Ο μύθος του Δία και της Ευρώπης περιέχει ιστορικές απηχήσεις για τις σχέσεις της Κρήτης με την Ανατολή και εξηγεί γιατί εδώ στο νησί της Κρήτης, πλησιέστερο προς τη Μικρά Ασία, τη Συρία και τη Παλαιστίνη, την αρχαία Φοινίκη, καθώς και την Αίγυπτο έχει την αρχή του ο πρώτος πολιτισμός της Ευρώπης.

Ο Δίας, η Ευρώπη & η γέννηση του Μίνωα

Κρήτη, η μητέρα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Δίας, η Ευρώπη και η γέννηση του Μινώταυρου Όταν ο Δίας μεγάλωσε, ερωτεύτηκε την Ευρώπη, κόρη του βασιλιά της Φοινίκης. Ο νεαρός θεός, τρελός από έρωτα, θέλησε να την κατακτήσει με πονηριά. Μεταμορφώθηκε σ' ένα ωραίο λευκό ταύρο και ξάπλωσε μπροστά της στην ακτή όπου εκείνη έπαιζε. Η κοπέλα κάθισε στη ράχη του κι αμέσως αυτός βυθίστηκε στη θάλασσα και κολυμπώντας έφτασε στην Κρήτη.

   

Μίνωας φαίνεται ότι ήταν ο τίτλος του βασιλιά της Κνωσού και της Κρήτης, όπως του Φαραώ στην Αίγυπτο. Συμβόλιζε τον ισχυρό κυβερνήτη, το θεόπνευστο νομοθέτη, το δίκαιο δικαστή του Πάνω και του Κάτω Κόσμου, αλλά και τον πολιτιστικά και πολιτικά επικυρίαρχο μεγάλου μέρους του ελληνικού και αιγιακού κόσμου.

Ο Μίνωας βασιλιάς της Κρήτης & η γέννηση του Μινώταυρου

Ο Μίνωας, ο βασιλιάς της Κρήτης. Ο μύθος του Μινώταυρου Μετά το θάνατό του Αστέριου, ο Μίνωας θέλησε να τον διαδεχτεί στο θρόνο. Επειδή συνάντησε την αντίδραση των Κρητικών, ζήτησε από το θεό Ποσειδώνα να τον βοηθήσει στέλνοντας ένα σημάδι για να πείσει τους ντόπιους ότι είχε την εύνοιά του. Εκείνος έστειλε ένα όμορφο λευκό ταύρο που βγήκε από τα βάθη της θάλασσας. Ο Ποσειδώνας περίμενε ότι ο Μίνωας θα θυσίαζε τον ταύρο μόλις ανέβαινε στο θρόνο αναγνωρίζοντας τη βοήθειά του.

   

Η διήγηση για τον φόρο αίματος που επέβαλε ο Μίνωας στους Αθηναίους, την αποστολή των νέων που δίδονταν βορά στον Μινώταυρο, απηχεί τα ταυροκαθάψια, αλλά και την επιρροή της Κνωσού στη νότια Ελλάδα.

Ο μύθος του Μινώταυρου

Λαβύρινθος και ο Μύθος του Μινώταυρου. Ιστορία της Κρήτης Στο Μινώταυρο αναφέρεται ο πιο γνωστός ίσως από τους μύθους που συνδέονται με την αρχαία Κρήτη. Η ιστορία ξεκίνησε όταν ένας από τους γιους του Μίνωα, ο Ανδρόγεω, πήγε στην Αθήνα για να συμμετάσχει σε αθλητικούς αγώνες. Ως εξαίρετος αθλητής που ήταν, αναδείχτηκε πρώτος σ' όλα τα αγωνίσματα, γεγονός που προκάλεσε το φθόνο του βασιλιά της Αθήνας Αιγέα.

   

Ο Θησέας & το τέλος του Μινώταυρου

Ο Θησέας και ο θάνατος του Μινώταυρου. Ο φόρος υποτέλειας πληρωνόταν κάθε χρόνο ως τη στιγμή που ο Θησέας, γιος του Αιγέα, προσφέρθηκε να πάρει τη θέση κάποιου από τους εφτά νέους, πιστεύοντας ότι θα έβρισκε τον τρόπο ν' απαλλάξει τους Αθηναίους από τον ταπεινωτικό φόρο.

   

Ο Λαβύρινθος συμβολίζει το κνωσιακό ανάκτορο με την πολυπλοκότητα του, ενώ στο δημιουργό του, τον σοφό μηχανικό και καλλιτέχνη Δαίδαλο, συμπυκνώνονται τα θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα των Μινωιτών.

Δαίδαλος & Ίκαρος

Ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος Φεύγοντας ο Θησέας από το νησί πήρε μαζί του και την Αριάδνη. Όταν ο Μίνωας ανακάλυψε το ρόλο του Δαίδαλου στη δραπέτευση των Αθηναίων, έδωσε εντολή να τον ρίξουν στο λαβύρινθο μαζί με το γιο του Ίκαρο. Πατέρας και γιος ήταν καταδικασμένοι να πεθάνουν θαμμένοι ζωντανοί. Η μόνη σωτηρία τους θα ήταν να εγκαταλείψουν το νησί, πράγμα δύσκολο, γιατί ακόμη κι αν κατάφερναν να βγουν από το λαβύρινθο, η θάλασσα ελεγχόταν από το στόλο του βασιλιά.

   

Επικοινώνησε μαζί μας

 
 
Εγγραφή στο newsletter!