Πόλεις & Πολεοδομία

Η πρώτη αστική κοινωνία της Ευρώπης εμφανίζεται στην Κρήτη με τη δημιουργία των μινωικών πόλεων.

Οι πόλεις αυτές βρίσκονταν συνήθως στην ενδοχώρα σε μικρή όμως απόσταση από τη θάλασσα, στις πλαγιές ή στις κορυφές κάποιων λόφων που δέσποζαν στις κλειστές εύφορες κοιλάδες του νησιού, έχοντας πάντα γρήγορη κι εύκολη πρόσβαση στην παράκτια περιοχή όπου βρισκόταν το λιμάνι τoυς.

Προφυλαγμένες οι πόλεις από τη ζέστη των παράκτιων περιοχών, ελέγχουν τις οδούς προς την ενδοχώρα, όπου αναπτύσσονται οι μικρότερες πόλεις και οι αγροτικοί οικισμοί. Έτσι την εποχή του χαλκού διαμορφώνεται ο χαρακτηριστικός τύπος της κρητικής πόλης: η μινωική πόλη - ανάκτορο.

Το ανάκτορο του βασιλιά ή του τοπικού άρχοντα παίζει τον ρόλο ενός πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού και θρησκευτικού κέντρου. Περιμετρικά από το ανάκτορο δημιουργούνται τα συγκροτήματα οικιών των ευγενών αλλά και οι γειτονιές της εξωτερικής πόλης. Εφόσον δεν υπάρχουν οχυρωματικά έργα, η εξωτερική πόλη αναπτύσσεται εύκολα και έχουμε μια πολεοδομική ανάπτυξη που αντικατοπτρίζει την ελευθερία και το πνεύμα του μινωικού πολιτισμού.

Σε ολόκληρο το κεντρικό και ανατολικό τμήμα του νησιού αναπτύσσονται και ακμάζουν σημαντικές μεγάλες πόλεις, όπως η Κνωσός, Φαιστός, Μάλλια, Γουρνιά, Ζάκρος, Παλαίκαστρο ή μικρότερες, όπως η Αγία Τριάδα, η Τύλισσος, ο Κατσαμπάς, η Αμνισσός, η Βασιλική, ο Μόχλος, η Ψείρα και άλλες.

Οι ανασκαφές μας βοηθούν να κατανοήσουμε την εξέλιξη των πρώιμων νεολιθικών οικισμών. Οι οικιστικές εγκαταστάσεις της προανακτορικής περιόδου εξελίσσονται σε οργανωμένες πόλεις με ανάκτορα, πολυώροφα δημόσια κτίρια και πολυτελείς συνοικίες, πλακόστρωτες οδούς, εργαστήρια και πλήρες αποχετευτικό δίκτυο.

 

Επικοινώνησε μαζί μας

 
 
Εγγραφή στο newsletter!